Στον Αλεξίς Ζενί το βραβείο Γκονκούρ 2011

Το σημαντικότερο λογοτεχνικό βραβείο στη Γαλλία, το βραβείο Γκονκούρ, απονεμήθηκε σήμερα στον 43χρονο Αλεξίς Ζενί για το πρώτο του μυθιστόρημα «Η γαλλική τέχνη του πολέμου», το οποίο θέτει υπό αμφισβήτηση την κληρονομιά των αποικιακών πολέμων.
Ο Ζενί, καθηγητής βιολογίας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στη Λιόν, επελέγη από τον πρώτο γύρο με 5 ψήφους υπέρ έναντι 3 κατά.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Μεσολόγγι. Ιερή Πόλη – Παρουσίαση στο ΜΙΕΤ Θεσσαλονίκης

Το λεύκωμα Μεσολόγγι. Ιερή Πόλη, που κυκλοφορεί από τις Eκδόσεις του Κέντρου Λόγου και Τέχνης Διέξοδος στο Μεσολόγγι, θα παρουσιαστεί στο …

Βιβλιοπωλείο Θεσσαλονίκης του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης (Τσιμισκή 11), την Τρίτη, 12 Απριλίου 2011, ώρα 8.00 μ. μ., στο πλαίσιο των «Γιορτών Εξόδου 2011». Θα μιλήσουν ο ομότιμος καθηγητής Νεότερης Ιστορίας του Α.Π.Θ. Ιωάννης Χασιώτης, ο αναπληρωτής καθηγητής Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ. Γιώργος Τσακίρης και ο συγγραφέας Ισίδωρος Ζουργός.

Πρόκειται για ένα πολυτελές λεύκωμα που απευθύνεται πρωτίστως στον ξένο επισκέπτη του Μεσολογγίου, είτε σαν καλωσόρισμα είτε σαν αποχαιρετισμός του. Αριθμεί 200 εικονογραφημένες σελίδες.

Η έκδοση παρουσιάζει μια σφαιρική εικόνα της Ιερής Πόλης από την πρώτη της εμφάνιση στο τέλος της Αναγέννησης μέχρι τις μέρες μας, χωρίς να παραβλέπονται και οι αρχαιότητες που περιλαμβάνονται στην ευρύτερη περιοχή.  ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ

Μύθος και για την αμείλικτη γλώσσα του

Έγινε μύθος όχι μόνο για τη ζωγραφική του, αλλά και για την αμείλικτη γλώσσα του. Τόλμησε την εποχή που τα φώτα ήταν στραμμένα στην αφαίρεση, να ζωγραφίσει αλληγορικές συνθέσεις. Και έκανε τομή όταν ανέβασε αρχαία τραγωδία σε ένα άδειο πάρκινγκ, ντύνοντας τους ηθοποιούς με σύγχρονα ρούχα.
Ο καλλιτέχνης που επηρέασε την πορεία των ιδεών στην Ελλάδα το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα όσο ελάχιστοι άλλοι- ο Γιάννης Τσαρούχης- αποκαλύπτεται για ακόμη μία φορά, με έναν τρόπο όμως διαφορετικό. Όχι μέσα από τους ναύτες και τους ποδοσφαιριστές, που πρωταγωνιστούσαν στους καμβάδες του.
Ούτε μέσα από τα κείμενά του.
Αλλά μέσα από την ψυχή και την πένα ενός φίλου και συνεργάτη του, του ποιητή και εκδότη Θανάση Νιάρχου, ο οποίος με τη γάργαρη και ζωντανή γραφή του ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις του μέσα από μια σειρά κειμένων που έχει γράψει μέσα στην τελευταία 25ετία.
«Το πιο οξύ και, ενδεχομένως, θανατηφόρο που έχω ακούσει στην πολύχρονή μας συναναστροφή, ήταν για τον Κώστα Ταχτσή», γράφει ο Θανάσης Νιάρχος. «Όταν ο τελευταίος, σε μια δημόσια συγκέντρωση, πλησίασε τον Τσαρούχη, ενώ βρίσκονταν οι δυο τους σε μιαν επιθετική σιωπή, για δύο το λιγότερο δεκαετίες, λέγοντάς του τη στιγμή που τον έπιανε από τον ώμο: “Τι κάνεις, Γιάννη; Πώς είσαι;”, ο Τσαρούχης απομακρύνθηκε ψιθυρίζοντας: “Και ο Ησίοδος έγραψε ένα μόνο βιβλίο, αλλά στάθηκε πιο τυχερός”. Αν σκεφτεί κανείς το υψηλό επίπεδο που σ΄ αυτό τοποθετεί τον “αντίπαλό” του, παρά την όποια απορριπτικότητα περιέχει η φράση του, καταλαβαίνει πως, τελικά, μάλλον τον επαινεί παρά τον μειώνει. Ενώ δεν θα μπορούσε να ισχυριστείς το ίδιο για την αποστροφή του Κώστα Ταχτσή ότι “Το έργο του Τσαρούχη δεν “περπάτησε” στην Ευρώπη, γιατί είναι σαν τη ρετσίνα, δεν εξάγεται».
Κι αν αυτό είναι μόνο μια μικρή γεύση, ο χαρισματικός Θανάσης Νιάρχος βρίσκει ευκαιρία να μιλήσει για τον Γιάννη Τσαρούχη την ώρα που δημιουργούσε, την ώρα που διόρθωνε τα κείμενά του, την ώρα που μοίραζε τις «τσουχτερές» ατάκες του. Και όλα αυτά συντροφιά με δώδεκα σχέδιά του και δυο εισαγωγικά κείμενα που υπογράφουν η Άννα Συνοδινού και ο Παναγιώτης Τέτσης.