Μουσείο κάτω από την επιφάνεια του εδάφους θα δημιουργηθεί στον Έβρο

Ένα μουσείο που θα βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, θα μιμείται έναν αρχαίο τύμβο και θα εγκιβωτίζει τα σπάνια ευρήματα της ανασκαφής, αναμένεται να δημιουργηθεί στη Μικρή Δοξιπάρα-Ζώνη, στον Έβρο.
Η αρχιτεκτονική πρόταση για την κατασκευή του εκθεσιακού χώρου έχει λάβει ήδη την έγκριση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, ενώ αναμένεται η ένταξη της κατασκευής στο ΕΣΠΑ (η χρηματοδότηση θα ανέρχεται στο ποσό των 5 εκατομμυρίων ευρώ) , προκειμένου να ξεκινήσουν οι εργασίες.
Η έρευνα στη Μικρή Δοξιπάρα-Ζώνη, που άρχισε το 2002 από τη ΙΘ' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, είχε φέρει στο φως μια ιδιαίτερα σπάνια ταφική πρακτική των αρχών του 2ου αιώνα μ.Χ.: τα τέσσερα μέλη μιας οικογένειας γαιοκτημόνων αποτεφρώθηκαν και ενταφιάστηκαν μαζί με τα άλογα και τις άμαξες, που χρησιμοποιήθηκαν για να μεταφέρουν τα σώματά τους στο χώρο της ταφής. Στην ίδια θέση κατασκευάστηκε σταδιακά μεγάλος τύμβος, για να διατηρηθεί ανά τους αιώνες ζωντανή η μνήμη των νεκρών.
Στο σημείο που εντοπίστηκαν τα μοναδικά αυτά ευρήματα θα κατασκευαστεί και το μουσείο της Μικρής Δοξιπάρας-Ζώνης. Όπως αποκαλύπτει ο επίτιμος έφορος αρχαιοτήτων και υπεύθυνος του έργου, Διαμαντής Τριαντάφυλλος, το μουσείο θα έχει τη μορφή ενός κελύφους, πάνω από το οποίο θα ανακατασκευαστεί ο τύμβος, όπως ήταν πριν από την ανασκαφή. Έτσι, το μουσείο, έκτασης περίπου 1.700 τετραγωνικών μέτρων, θα είναι κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, στα πρότυπα του μουσείου των βασιλικών τάφων των Αιγών.
Στον κυκλικό εκθεσιακό χώρο και στα σημεία όπου εντοπίστηκαν οι ταφές θα τοποθετηθούν αντίγραφα των κινητών ευρημάτων (πήλινα, γυάλινα και χάλκινα αγγεία, χάλκινοι λυχνοστάτες και λυχνάρια, χάλκινα φανάρια, όπλα, κοσμήματα και ξύλινα κιβωτίδια), ενώ ακριβώς δίπλα και μέσα σε προθήκες με ελεγχόμενες συνθήκες υγρασίας θα εκτίθενται τα πρωτότυπα αντικείμενα. Ιδιαίτερα για τους σκελετούς των πέντε αμαξών έχει προβλεφθεί η δημιουργία αντιγράφων από πλεξιγκλάς, πάνω στα οποία θα τοποθετηθούν τα πρωτότυπα εξαρτήματα. Όπως εξηγεί ο κ. Τριαντάφυλλος, για την κατασκευή των αντιγράφων χρησιμοποιείται μια πρωτοποριακή τεχνολογία, κατά την οποία γίνεται τρισδιάστατη σάρωση των ευρημάτων. Στη συνέχεια κατασκευάζονται με τη βοήθεια ειδικού προγράμματος τα αντικείμενα κατά τμήματα, ενώ αμέσως μετά συναρμολογούνται και ζωγραφίζονται με το χέρι. Με τη διαδικασία αυτή έχουν ήδη κατασκευαστεί τα αντίγραφα των τριών αμαξών.
Την έκθεση θα συνοδεύει πλούσιο εποπτικό υλικό σχετικό με τις καύσεις των νεκρών, αλλά και με την εξέλιξη στην τεχνολογία των αμαξών από τα προϊστορικά χρόνια και μέχρι τη δεκαετία του '60. Το μουσείο της Μικρής Δοξιπάρας-Ζώνης αναμένεται να τονώσει την τουριστική κίνηση στην περιοχή της Θράκης. Ήδη, όπως υπογραμμίζει ο κ. Τριαντάφυλλος, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες την ανασκαφή επισκέπτονται κατά μέσο όρο 2.000 άτομα το μήνα.
Διάλεξη για την ανάδειξη των ευρημάτων του ταφικού τύμβου της Μικρής Δοξιπάρας-Ζώνης θα δώσει ο επίτιμος έφορος αρχαιοτήτων, Διαμαντής Τριαντάφυλλος την ερχόμενη Δευτέρα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης. 

piazzadelpopolo

Στο Μεταξουργείο ο... Πικάσο!

Από χθες και μέχρι τις 3 Ιουλίου 2011 ο Πολιτισμικός Οργανισμός του Δήμου Αθηναίων φιλοξενεί, για πρώτη φορά, στα δύο κτήρια της Νέας Πινακοθήκης του Δήμου Αθηναίων-Κτήριο Μεταξουργείου τη συλλογή έργων του συλλέκτη Γιώργου Οικονόμου, του προέδρου και διευθύνοντα συμβούλου της ναυτιλιακής εταιρείας DryShips...

Μεταξύ των έργων που εκτίθενται είναι και αυτά των Picasso, Delacroix, Matisse και Modigliani. Την παρουσίαση της έκθεσης έκανε ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης.

Στην -ιδιαίτερα- αυτή ενδιαφέρουσα συλλογή περιλαμβάνεται ένας μεγάλος αριθμός από ζωγραφικά, γλυπτικά και χαρακτικά έργα, από την Αναγέννηση μέχρι τη δεκαετία του '80.
ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΕΔΩ

«50 Λέξεις» μέχρι την Κυριακή 20 Φεβρουαρίου

Την Κυριακή 20 Φεβρουαρίου ολοκληρώνονται στο Θέατρο Βικτώρια, οι παραστάσεις του έργου «50 Λέξεις» του Michael Weller, σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη, με τη Μαρία Τσιμά και το Χρήστο Σαπουντζή.

Αγάπη. Ανόητη λέξη. Θα έπρεπε να υπάρχουν πενήντα λέξεις για την αγάπη, όπως οι Εσκιμώοι έχουν πενήντα λέξεις για το χιόνι»

Ποιος περνά περισσότερο χρόνο με το παιδί; Ποιος βαρέθηκε το σεξ νωρίτερα; Ποιος θυσίασε για χάρη του γάμου την επαγγελματική του ανέλιξη; Ποιος κάνει τις περισσότερες δουλειές στο σπίτι; Κι εν τέλει ποιος έχει συσσωρεύσει τον περισσότερο θυμό; Πόσοι γάμοι και πόσες σχέσεις γενικότερα δεν βασανίζονται απ' αυτές τις ερωτήσεις;

Ο σκηνοθέτης των πολυσυζητημένων «Νο 44», «Πέναλτι», «Penetrator», «Πάκμαν» και του βραβευμένου «BUG» Γιώργος Παλούμπης, επιλέγει να κάνει την πρεμιέρα του ως καλλιτεχνικός συν-διευθυντής με το ωμό ρεαλιστικό έργο του Michael Weller, «50 Λέξεις», που παρουσιάζεται στην Κεντρική Σκηνή στο THEATROVICTORIA μέχρι τις 20 Φεβρουαρίου 2011.

Στη διανομή της παράστασης δύο σημαντικοί ηθοποιοί: η Μαρία Τσιμά και ο Χρήστος Σαπουντζής.

Η Τζανίν είναι μια πρώην χορεύτρια που εγκατέλειψε την καριέρα της προκειμένου να αφοσιωθεί στο παιδί και τον άντρα της. Ωστόσο, όταν η ρουτίνα χτυπάει κόκκινο, αποφασίζει να αποδείξει ότι μπορεί να σταθεί στα πόδια της και πιάνει δουλειά σε ένα τμήμα μάρκετινγκ. Ο Άνταμ είναι αρχιτέκτονας που, εν μέσω οικονομικής κρίσης, συχνά απουσιάζει από το σπίτι καθώς αναλαμβάνει δουλειές εκτός πόλεως

Ο εννιάχρονος γιος τους λείπει απ’ το σπίτι - είναι η πρώτη φορά που θα κοιμηθεί σε ένα φίλο του – και ο Άνταμ με την Tζανίν ετοιμάζονται να περάσουν τη νύχτα μόνοι τους μετά από πολλά χρόνια. Η προσπάθεια του Άνταμ να «αποπλανήσει» τη γυναίκα του πριν φύγει για το επαγγελματικό ταξίδι του γίνεται αφετηρία για μια ξέφρενη διαδοχή αποκαλύψεων, μνησικακίας, πάθους και χιούμορ.

Οι «50 Λέξεις», η καινούργια δουλειά ενός από τους πιο διορατικούς δραματουργούς της Αμερικής, σκληρή και εμπνευσμένη, αστεία και τρομακτική ταυτόχρονα, ρίχνει μια βαθιά ματιά στο θεσμό του γάμου, όπως αυτός καθρεφτίζεται στο μακρύ ταξίδι μιας νύχτας ενός ζευγαριού προς την επόμενη μέρα.

Το έργο αφηγείται τη σχέση δύο «κανονικών» ανθρώπων σε μια οριακή στιγμή της ζωής τους. Με αφοπλιστική απλότητα και ευθύτητα ο Γουέλερ παραθέτει τα προσωπικά τους γεγονότα γνώριμα και οικεία, αναγνωρίσιμα σε όλους μας. Η σχέση τους διέρχεται κρίση. Δυο «καθημερινοί» άνθρωποι στην πρώτη απουσία του εννιάχρονου γιού τους - του αθώου παρατηρητή της σχέσης τους - βιώνουν ένα βίαιο ξέσπασμα. Μέσα από τη σκηνική δημιουργία μιας ωμής καθημερινότητας, και εν συνεχεία μιας κρίσιμης κατάστασης, ο συγγραφέας πετυχαίνει τη ψυχική τους «απογύμνωση». Το παιχνίδι που έχει ξεκινήσει ανάμεσα στο ζευγάρι μοιάζει με πολεμικό χορό μεγάλης ακρίβειας. Σε όλα τα επίπεδα αναδύονται διαφωνίες. Οι διαξιφισμοί είναι κοφτεροί. Οι διάλογοι είναι γρήγοροι και διεισδυτικοί. Όλα τα μονοπάτια τους, δύσβατα, άλλοτε οδηγούν στο φως και άλλοτε υψώνουν τείχη. Οι λέξεις – το μόνο όχημα των ηρώων του έργου – αποκρύπτουν και φανερώνουν, προδίδονται στην ανεπάρκειά τους. Τίποτα δεν είναι σε ευθεία γραμμή. Με χιούμορ, πίκρα και απορία, ο Γουέλερ οδηγεί τους χαρακτήρες με ακρίβεια σε μια κλιμακούμενη ένταση χωρίς έλεος. Τίποτα δεν θα είναι πια ίδιο, ούτε καν αναμενόμενο. Αυτό που προκύπτει είναι καινούριο. Η προσωπική τους κάθαρση είναι σε άμεση συνάρτηση με την αποδοχή, η αλληλουποστήριξη με τη γενναιοδωρία, ο φόβος με την οργή. Επίτηδες ο Γουέλερ αφήνει όλες τις πόρτες ανοιχτές. Αυτή ακριβώς είναι και η επιτυχία του έργου «50 Λέξεις» που απέσπασεπλήθος θετικών κριτικών όταν παρουσιάστηκε στη Νέα Υόρκη.

Ο Μπεν Μπράντλυ των Νew York Τimes έγραψε για το έργο: «Δεν ξέρω αν θα είχα βρει συναρπαστικό αυτόν τον παρατεταμένο πολεμικό χορό αν δεν ήταν τόσο άψογα υπαγορευμένος από τις μανιασμένες ορμές ανθρώπων που επιζητούν να απωθούν και να μαγνητίζουν ταυτόχρονα»

Ταυτόχρονα, ο Γουέλερ κάνει κι ένα πολιτικό σχόλιο καθώς παρουσιάζεται μια κοινωνία σε οικονομικό και επαγγελματικό αναβρασμό. Συνθήκες πρωτόγνωρες για μια γενιά που της προσφέρθηκαν περισσότερα απ όσα αγωνίστηκε. Όλα τα δεδομένα είναι ρευστά. Όπως και στη ζωή, έτσι και στο έργο του, ο Γουέλερ, αναδεικνύει ακριβώς αυτή τη διαρκή αίσθηση της εκκρεμότητας που επικρατεί σήμερα σε όλα τα επίπεδα – προσωπικά και κοινωνικά. Έπειτα από το ράλι της απληστίας και του αδηφάγου καταναλωτισμού, ο Γουέλερ περιγράφει με ωμό τρόπο την έλλειψη επικοινωνίας που αγγίζει πλέον τα όρια της έλλειψης στοιχειώδους συνεννόησης.

Στην παράσταση του, ο Γιώργος Παλούμπης αναδεικνύει όλα αυτά τα σύνθετα θέματα. Με σαφήνεια οδηγεί τους έμπειρους ηθοποιούςΜαρία Τσιμά και Χρήστο Σαπουντζή, στο κρεσέντο της σχέσης των ηρώων που υποδύονται. Με λιτά υποκριτικά μέσα, μακριά από νατουραλιστικές απλοποιήσεις, πετυχαίνει την ωμή ρεαλιστική απεικόνιση και αποκαλύπτει τη συναισθηματική πολυπλοκότητα της συμβίωσης εν μέσω προσωπικής και κοινωνικής κρίσης.

«Αν δεν θες απλώς να επαναλαμβάνεις αυτά που προβάλλει η τηλεόραση, πρέπει με την ερμηνεία σου να υπερβείς την πραγματικότητα. Αυτά τα έργα συγκροτούν το πολιτικό θέατρο της εποχής μας», σχολιάζει ο σκηνοθέτης της παράστασης Γιώργος Παλούμπης .

Ο Michael Weller υποψήφιος για το βραβείο της Ακαδημίας, απογειώθηκε στην κορυφή του καλλιτεχνικού στερεώματος με το δυνατό αντιπολεμικό δράμα Moonchildren. Η μοναδική φωνή του Weller, συγκινητική και αποκαλυπτική, συλλέγει επαίνους εδώ και τρεις δεκαετίες σε παραγωγές ξεχωριστών θεάτρων, όπως το Chicago’s Steppenwolf Theatre Company και το New York’s Circle-in- the Square.

Ο Michael Weller γεννήθηκε το 1942, ζει στο Μπρούκλυν και είναι από τους ιδρυτές του πετυχημένου Mentor Project του Cherry Lane Theatre. Το 2005, η Broken Watch Theatre Company στη Νέα Υόρκη έδωσε το όνομά του στο θέατρό της «προς τιμή των εκπληκτικών επιτευγμάτων του». Σήμερα, ο Γουέλερ ανήκει στο διδακτικό προσωπικό του New School for Drama στη Νέα Υόρκη.

Συντελεστές
Μετάφραση/σκηνοθεσία: Γιώργος Παλούμπης
Σκηνικά/κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης
Φωτισμοί: Βασίλης Κλωτσοτήρας
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ειρήνη Μαργαρίτη

Παίζουν:
Μαρία Τσιμά
Χρήστος Σαπουντζής

INFO:
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ :ΠΕΜΠΤΗ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, ΣΑΒΒΑΤΟ 9.15μμ ΚΥΡΙΑΚΗ 7.15μμ
THEATROVICTORIA ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ 5 (& 3ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 119)
ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΚΡΑΤΗΣΕΩΝ: 210-8233125
για περισσότερες πληροφορίες & συνεχή ενημέρωση www.theatrovictoria.gr
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1.40’ με διάλειμμα

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Πέμπτη, (γενική είσοδος) 12,00 €
Παρασκευή, Κυριακή (γενική είσοδος) 15,00 €
Σαββάτο: Κανονικό 18,00€ , Φοιτητικό 12,00€
Εξώστης: 12,00 €

Σκορπιοί της Μυκηναϊκής εποχής από το Αργος

Σκορπιοί, φίδια και πουλιά, θαλάσσια πλάσματα, όπως χταπόδια, σουπιές, αργοναύτες, ψάρια αλλά και ανθρώπινες μορφές, όλα κατ΄ ευθείαν από τη Μυκηναϊκή εποχή αποκάλυψαν οι τοιχογραφίες που βρέθηκαν σε ένα οικόπεδο της σύγχρονης πόλης του Αργους.

Ειδικά μάλιστα η αναπαράσταση των σκορπιών χαρακτηρίζεται ως μοναδική στις Αιγαιακές τοιχογραφίες.


Μέσα από χιλιάδες σπαράγματα προέκυψαν αυτές οι εικόνες, την οποίες ανασύνθεσαν η κυρία Ιφιγένεια Τουρναβίτου, επίκουρη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και η δρ. Χαρίκλεια Μπρεκουλάκη, αρχαιολόγος-ερευνήτρια του Κέντρου Ελληνορωμαϊκών Αρχαιοτήτων του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Τις παρουσίασαν για πρώτη φορά στο συνέδριο για τις «Μυκηναϊκές τοιχογραφίες», που οργανώθηκε πριν από λίγες μέρες από την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών (και συγκεκριμένα τον καθηγητή κ. Τζάκ Ντέιβις), από το Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι (Σάρον Στόκερ) και το το ΚΕΡΑ.

Σε ένα μυκηναϊκό κτίριο του 14ου π.Χ. αιώνα, πιθανώς διώροφο στον τύπο του μεγάρου, ανήκαν οι συγκεκριμένες τοιχογραφίες μαρτυρώντας με την ύπαρξή τους, ότι δεν επρόκειτο απλώς για την κατοικία ενός ευκατάστατου ιδιώτη, αλλά ενός υψηλά ιστάμενου προσώπου στην ηγεμονική ιεραρχία της πόλης. Και, παρ΄ ότι είχαν έρθει στο φως από το 1973 από τις ανασκαφές της αρχαιολόγου Ευαγγελίας Δεϊλάκη, παρέμειναν μέσα σε μεγάλα αποθηκευτικά συρτάρια του Μουσείου Αργους για περισσότερα από είκοσι χρόνια έως ότου ο πρόσφατα εκλειπών αρχαιολόγος Γιάννης Σακελλαράκης ενδιαφέρθηκε για τη μελέτη τους, μαζί με τη σύζυγό του αρχαιολόγο κυρία Εφη Σαπουνά - Σακελλαράκηχωρίς όμως η προσπάθεια να τελεσφορήσει. Γι΄ αυτό και η τωρινή μελέτη και δημοσίευση αυτών των τοιχογραφιών του Αργους είναι αφιερωμένη στη μνήμη του.

Με παχειά κίτρινη βαφή, ελαφρώς ανάγλυφη και σε μπλε βάθος απεικονίζονται οι δύο σκορπιοί σε υπερφυσικό μέγεθος. Κατά πόσον όμως η παρουσία τους είχε συμβολική σημασία, όπως στην Μινωική εικονογραφία ή ήταν τμήμα μίας συγκεκριμένης ιστορίας είναι πολύ νωρίς ακόμη για να ειπωθεί, όπως ανέφεραν οι δύο μελετήτριες. Αλλο κομμάτι τοιχογραφίας απεικονίζει ένα εξίσου μοναδικό θέμα, ένα φίδι και ένα πουλί και πάλι στο ίδιο μπλέ βάθος. Με μισάνοιχτο στόμα, όρθιο, ελαφρώς λικνιζόμενο σε στάση επιφυλακής, όπως ακριβώς πριν από επίθεση, το φίδι αποδίδεται με λευκό χρώμα και πάλι ελαφρά ανάγλυφο. Από πάνω του βρίσκεται ένα μεγάλο πουλί με μακρύ λαιμό, το οποίο αποδίδεται με κίτρινη βαφή. Κι εδώ η σκηνή, μοιάζει αφηγηματική. Αλλα κομμάτια τοιχογραφιών εξάλλου απεικονίζουν διάφορα είδη ζώων, κυρίως ελάφια και πουλιά.

Μοναδική σύνθεση αποτελεί και η θαλασσογραφία στην οποία παρουσιάζονται τα θαλάσσια πλάσματα να κολυμπούν σε μπλε βάθος, που χωρίζεται σε δύο οριζόντιες ζώνες με ανοιχτότερο και πιο σκούρο χρώμα. «Σε αυτή τη σύνθεση ο καλλιτέχνης προσφέρει στον θεατή μία εγκάρσια άποψη της θάλασσας, μία τομή κατά κάποιο τρόπο, ενώ με τη σταδιακή αλλαγή του χρώματος του νερού, πιθανώς ο καλλιτέχνης επιχειρεί να δείξει την διαφάνεια και την αίσθηση κίνησης στην επιφάνειά του», λένε η κυρία Τουρναβίτου και η κυρία Μπρεκουλάκη.

Τα πόδια τριών ανδρικών μορφών -δυστυχώς μόνον αυτά σώζονται- βρίσκονται σε μία άλλη τοιχογραφική σύνθεση. Μάλιστα οι δύο τουλάχιστον από τις μορφές φορούσαν κλειστές λευκές μπότες με μαύρα κορδόνια! Κι επειδή εικονίζονται σε γαλάζιο φόντο θεωρείται ότι πιθανόν βάδιζαν στα ρηχά νερά ενός ποταμού. Μία άλλη ανδρική μορφή, ξυπόλητη αλλά με μακρύ χιτώνα, πιθανώς ιερατική, που βαδίζει μέσα στο ίδιο γαλάζιο βάθος ίσως να ανήκε στην ίδια σκηνή, που φαίνεται ότι ήταν μία πομπή. Γυναικείες μορφές εξάλλου εικονίζονται σε άλλη ομάδα σπαραγμάτων, η μία εξ αυτών μάλιστα σε προφίλ, κάτι που επιτρέπει να ξεχωρίζει το κρεμαστό σκουλαρίκι της. Τέλος μία ακόμη μορφή που διακρίνεται όμως ελάχιστα -μόνον τα χέρια της- ερμηνεύεται ως ένας ηνίοχος πάνω σε άρμα με δύο άλογα, τα οποία καλπάζουν με ταχύτητα.

«Στο υλικό από το Αργος οι καλλιτέχνες χρησιμοποίησαν την βασική τριάδα λαμπερών ή πιο ήπιων τόνων του κίτρινου, του μπλέ και του ερυθρού ενώ οι μορφές, ανθρώπων και ζώων, αποδίδονται με την τεχνική «impasto», η οποία βασίζεται στην επίθεση διαδοχικών στρωμάτων βαφής που έχει ως αποτέλεσμα την ελαφρά ανάγλυφη όψη της τοιχογραφίας»,σημειώνουν οι μελετήτριες. Οσον αφορά την τεχνική θεωρούν ότι μάλλον πρόκειται για ξηρογραφίες -απαντάται επίσης στις Μυκήνες και στην Τίρυνθα- και όχι για πραγματικές νωπογραφίες, όπως πιστευόταν ως τώρα. Οσο για το μπλε βάθος προέρχεται από το λεγόμενο «αιγυπτιακό μπλέ», ένα ιδιαίτερα εξωτικό και πολυτελές υλικό.

«Η ποιότητα της ζωγραφικής, παραπέμπει σε εξαιρετικά ταλαντούχο και καλά εκπαιδευμένο καλλιτέχνη ή εργαστήριο πλήρως εξοικειωμένο με τις πρακτικές των μεγάλων ανακτορικών κέντρων, όπως της Τίρυνθας και των Μυκηνών», λένε η κυρία Τουρναβίτου και η κυρία Μπρεκουλάκη καλώντας σε μία αναθεώρηση των απόψεων για το μυκηναϊκό Αργος, το οποίο εμφανίζεται όπως επισημαίνουν μέσα από αυτά τα ευρήματα ως ένα μείζον οικιστικό κέντρο, πιθανώς ανακτορικό.
Η συστηματική μελέτη των τοιχογραφιών πάντως θα πραγματοποιηθεί στο Μουσείο του Αργους με τη συνεργασία της Δ’ Εφορεία Αρχαιοτήτων.

http://erroso.blogspot.com

«Η Λήθη» του Δημήτρη Δημητριάδη

Το θέατρο ΠΟΡΕΙΑ εξασφάλισε τον μονόλογο του Δημήτρη Δημητριάδη «Η Λήθη», το οποίο παρουσιάζεται, αυτόνομα, πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Δημήτρης Τάρλοου.

Ερμηνεύει ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος.

Πρώτη παράσταση: 21 Φεβρουαρίου 2011

Παραστάσεις: Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη (Λαϊκή) 8:00 μ.μ.

Έως 17 Απριλίου 2011 (Κυριακή των Βαϊων)

Ο μονόλογος του Δημήτρη Δημητριάδη ανέβηκε για πρώτη φορά το 1998 στο Παρίσι, στο Petit Odeon, από τον J.-C. Bailly και το 2001 στο Theatre de Bobigny.

O συγγραφέας Δημήτρης Δημητριάδης για τη «Λήθη»

Ξεχάστε με. Μ’ αυτήν την έκκληση, μαζί επίκληση και παράκληση, τερματίζει τον μονόλογό του αυτός που τον ξεκίνησε απευθυνόμενος σε όλους, ή και σε κανέναν, λέγοντας Τώρα αρχίζω. Πρόκειται για έναν άνθρωπο που έχει φτάσει στο σημείο να έχει υπερβεί κάθε προηγούμενο σημείο, και κατακτήσει την εποπτεία της ζωής του, επιζητώντας πλέον μόνο το πέραν από κάθε τι που συνιστούσε μέχρι την στιγμή εκείνη το σύνολο τού κόσμου. Απεκδυόμενος οποιαδήποτε κατάκτηση και οποιοδήποτε κέρδος, είτε σε προσωπικό είτε σε συλλογικό επίπεδο, αποτιμώντας όλα τα μεγέθη σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δόξας και ματαιοδοξίας, σταθμίζοντας τα οφέλη και τις απώλειες, υπερβαίνοντας νίκες και ήττες, μεγαλεία και κατοχυρώσεις μεγαλείων, δεν επικαλείται πλέον παρά εκείνο που απομένει όταν όλα έχουν διανυθεί και εξαντληθεί ως ιδιωτική και ως δημόσια περιπέτεια : την παραδοχή μιάς ολικής εξαφάνισης που είναι η άλλη όψη τής ολικής λύτρωσης και η μοναδική απόλυτη αντιστοιχία με την αναπόδραστη θνητότητα. Δ.Δ.

σημείωμα σκηνοθέτη

ΟΙ ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ΟΜΟΡΦΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΝΟΜΙΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Μετά τον αιώνα του σώματος, τι γίνεται; Πως ονειρεύεται ο θάνατος;
Αυτά αναρωτάται ο Άμλετ, δια της μεταφραστικής πέννας του ποιητή  Γιώργου Χειμωνά. Ο Δημήτρης Δημητριάδης στη Λήθη του, δεν αναρωτάται  τίποτα. Τίποτα πια δεν έχει σημασία. Καμιά μεταφυσική αγωνία, πουθενά ο πυρετός αυτός που προκαλεί κρύα ρίγη, καμιά ελπίδα, τίποτα! Ο Δημητριάδης γίνεται βέβηλα πρωτοπόρος γιατί αποδέχεται αυτό το τίποτα  και παραδίδει σε μας το σώμα, ως μοναδική αξία. Αυτό το κατασυκοφαντημένο από τους κατόχους του σώμα, εκείνο που το ενοχοποίησαν οι θρησκείες κι οι πολιτισμοί, που το έντυσαν, το γελοιοποίησαν, το εξέθεσαν, το πίστεψαν, το εξύψωσαν, το θεοποίησαν,  το βίασαν, αυτό το σώμα απασχολεί τον Δημητριάδη. Η αποδοχή του  σώματος και του αιώνα του, που είναι μια στιγμή στην αφόρητα μακραίωνη  ιστορία του Σύμπαντος, είναι η μοναδική πράξη που ο άνθρωπος μπορεί να  κάνει πριν πεθάνει. Είναι όμως μια σημαντική πράξη αυτή η αποδοχή,  ακριβώς επειδή είναι η μοναδική. Όλα τα υπόλοιπα είναι ο ενοχλητικός θόρυβος που παράγουν οι άνθρωποι για να θυμούνται ότι υπάρχουν. Για να μην αποδεχτούν τον θάνατο. Η λήθη είναι το ηθελημένο πέρασμα από τον θόρυβο στη γαλήνη του τίποτα. Γι' αυτό είμαστε πλασμένοι. Όλοι μας. Αλληλέγγυοι του τίποτα. Ο Δημητριάδης μας καλεί να γαληνέψουμε στην ιδέα αυτής της απολύτου αλληλεγγύης. Και να αγαπηθούμε πραγματικά. Να αγαπήσουμε τους Άλλους. Ως Σώμα.
Δημήτρης Τάρλοου

Related articles

• "Η Λήθη" του Δημήτρη Δημητριάδη (greekculture.wordpress.com)

Στη Βουλή ... πάει η αρχαία Θράκη και ο ευγενής ιππέας από το Λιθοχώρι Καβάλας

Μία από τις σημαντικότερες αρχαιολογικές σωστικές ανασκαφές των τελευταίων ετών στον ελλαδικό χώρο φέρνει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος η Δημοκρατική Αριστερά με κοινοβουλευτική παρέμβασή της.Πρόκειται για την ανασκαφή που πραγματοποιήθηκε, κατά την περίοδο 2006-2010, με αφορμή την κατασκευή του αυτοκινητόδρομου της Εγνατίας Οδού, στο Λιθοχώρι του σημερινού Δήμου Νέστου.
Σήμερα, κινδυνεύει να μείνει στον αέρα η μελέτη και η τελική διαμόρφωση του χώρου, όπου βρέθηκαν μοναδικής αξίας ευρήματα, εξαιτίας προβλημάτων χρηματοδότησης, όπως επισημαίνουν σε ερώτησή τους προς τον Υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού οι βουλευτές Φώτης Κουβέλης, Θανάσης Λεβέντης, Νίκος Τσούκαλης και Γρηγόρης Ψαριανός.
Αξίζει να επισημανθεί ότι κατά τη διάρκεια της ανασκαφής βρέθηκαν διάφορα αρχιτεκτονικά λείψανα (1ος - 4ος αιώνα μ.Χ.), ενώ ανακαλύφθηκε εκτεταμένο νεκροταφείο -με ενταφιασμούς και καύσεις ανθρώπων, όπως επίσης και ενταφιασμούς αλόγων με ιππήλατα οχήματα, το οποίο χρονολογείται από τον 5ο αιώνα π.Χ. έως τα μέσα του 4ου αιώνα μ.Χ.. Πρόκειται για το δεύτερο οργανωμένο νεκροταφείο που βρίσκεται στην Ελλάδα, μετά από εκείνο της Μικρής Δοξιπάρας-Ζώνης στον νομό Έβρου.
«Η βόρεια περιοχή του νεκροταφείου παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον και για τον λόγο αυτό αποφασίστηκε από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο η διατήρηση των αρχαίων καταλοίπων και η δημιουργία ενός κλειστού επισκέψιμου αρχαιολογικού χώρου», σημειώνουν οι Βουλευτές. Το σημαντικότερο εύρημα της ανασκαφής είναι τα υπολείμματα ενός ιππήλατου οχήματος, το οποίο χρονολογείται στο δεύτερο μισό του 1ου αιώνα μ.Χ. και φέρει παραστάσεις μοναδικές στον ελλαδικό χώρο. Το έργο της ανασκαφής έχει χρηματοδοτηθεί από την Εγνατία Α.Ε., αλλά, όπως υπογραμμίζουν οι βουλευτές, στο τέλος του μηνός υπάρχει ο κίνδυνος να σταματήσει η διάθεση πόρων.
«Η ανασκαφή έχει μεν ολοκληρωθεί, ωστόσο απομένει η μελέτη της, η ολοκλήρωση του προσωρινού κλειστού στεγάστρου και η διαμόρφωση του χώρου ώστε να καταστεί επισκέψιμος», τονίζουν και ζητούν ενημέρωση από τον υπουργό Πολιτισμού.
Το ερώτημα που θέτουν είναι αν έχουν εξασφαλιστεί οι πόροι για τη χρηματοδότηση της τελικής διαμόρφωσης του αρχαιολογικού χώρου στο Λιθοχώρι του Δήμου Νέστου και ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης του κλειστού στεγάστρου και των αναγκαίων εργασιών, ώστε ο συγκεκριμένος αρχαιολογικός χώρος να γίνει επισκέψιμος.

Η Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης στην Πρέβεζα

Με την νέα παραγωγή της όπερας «Ο Νίξον στην Κίνα» του Αμερικανού συνθέτη Τζων Άνταμς συνεχίζονται οι απευθείας μεταδόσεις από το Lincoln Center της Μετροπόλιταν Όπερας της Νέας Υόρκης, που διοργανώνει το Δημοτικό Ωδείο Πρέβεζας «Σπύρος Δήμας» και παρουσιάζει στο φιλόμουσο κοινό της πόλης.

 

Η προβολή θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 12 Φεβρουαρίου, ώρα 8 μ.μ. ακριβώς, στο Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Πρέβεζας (πρώην Όαση), όπου υψηλής ποιότητας μηχανήματα «ταξιδεύουν» το κοινό στην Όπερα της Νέας Υόρκης, ενώ οι παραστάσεις, που μεταδίδονται σε πραγματικό χρόνο, συνοδεύονται από υπότιτλους στα ελληνικά."

 

Όλες οι όπερες μου έχουν ασχοληθεί σε ψυχολογικό επίπεδο με την αμερικανική μυθολογία", λέει ο συνθέτης Τζων Άνταμς, ο οποίος διευθύνει την πρεμιέρα της πιο διάσημης όπερας του.

 

"Η συνάντηση του Νίξον με τον Μάο είναι μια μυθολογική στιγμή στην παγκόσμια ιστορία, ιδιαίτερα την αμερικανική ιστορία." λέει ο διακεκριμένος σκηνοθέτης Πήτερ Σέλαρς και επί μακρόν συνεργάτης του συνθέτη που κάνει το ντεμπούτο του στη ΜΕΤ με αυτή την πρωτοποριακή όπερα του 1987. 

 

Η όπερα είναι μια εξερεύνηση της ανθρώπινης αλήθειας πέρα από τα πρωτοσέλιδα γύρω από την επίσκεψη του προέδρου Νίξον το 1972 στην κομμουνιστική Κίνα. Ο βαρύτονος Τζέιμς Μανταλένα στο πρωταγωνιστικό ρόλο.

Αναρτήθηκε από epirusgate

"Στο φως" έξι σπάνια μαρμάρινα γλυπτά του 3ου αιώνα μ.Χ.

Έξι σπάνια μαρμάρινα γλυπτά του 3ου μ.Χ. αιώνα, τα οποία πιθανώς προέρχονται από την έπαυλη ενός υψηλόβαθμου αξιωματούχου της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ανακαλύφθηκαν σε ανασκαφές που πραγματοποιούνταν εν όψει της κατασκευής ενός δημόσιου έργου στη Ρώμη, ανακοίνωσε σήμερα το ιταλικό υπουργείο Πολιτισμού.

"Είναι μια εξαιρετική ανακάλυψη που επιτρέπει να χυθεί νέο φως στις κατοικίες της αυτοκρατορικής αυτής περιόδου στα προάστια της Ρώμης", σχολίασε ο υφυπουργός Πολιτισμού Φραντσίσκο Τζίρο, υπογραμμίζοντας τη "σημασία των αρχαιολογικών ανασκαφών" που πραγματοποιούνται προληπτικά από την ειδική διεύθυνση αρχαιολογικής περιουσίας της Ρώμης.

Οι αρχαιολόγοι, υπό τον Ρομπέρτο Ετζίντι, βρήκαν σε μια ρωμαϊκή έπαυλη κατά μήκος οδού στη νοτιοανατολική Ρώμη πέντε κεφαλές που παρουσιάζουν μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας και ένα γλυπτό του Δία.

Όλα τα ευρήματα που ανακαλύφθηκαν την Τρίτη, θα δοθούν στο Εθνικό Ρωμαϊκό Μουσείο και θα φυλαχθούν στις Θέρμες του Διοκλητιανού κοντά στον κεντρικό σταθμό Τέρμινι. Οι πρώτες εργασίες επισκευής τους θα αρχίσουν αμέσως.

Σύμφωνα με το υπουργείο, η ανακάλυψη αυτή σύμφωνα "με τον αριθμό των έργων που βρέθηκαν, τα τεχνικά και στιλιστικά χαρακτηριστικά τους και την ποιότητα των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή τους είναι από τις σημαντικότερες των τελευταίων χρόνων στα προάστια της πρωτεύουσας".

"Ενδέχεται ο τελευταίος ιδιοκτήτης της έπαυλης να ήταν ένας υψηλόβαθμος δημόσιος λειτουργός που είχε σχέσεις με την αυτοκρατορική οικογένεια", πρόσθεσε.

"Η ύπαρξη ενός μαυσωλείου της ύστερης περιόδου της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κοντά στην έπαυλη ενισχύει μια τέτοια υπόθεση λόγω της συνήθειας της εποχής, η ταφή του ιδιοκτήτη να γίνεται δίπλα στην κατοικία του", τόνισε.

Οι ανασκαφές χρηματοδοτήθηκαν με 100.000 ευρώ από μια ομάδα επιχειρηματιών οι οποίοι κινητοποιήθηκαν μετά την ανακάλυψη τον Ιούνιο ερειπίων του πολυτελούς αυτού σπιτιού της ρωμαϊκής εξοχής


protothema.gr

«Εγώ ελπίζω να την βολέψω» στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ιωαννιτών

Η παράσταση «Εγώ ελπίζω να τη βολέψω» είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Μαρτσέλο Ντ’ Όρτα. 

 

Ο Ιταλός δάσκαλος συγκέντρωσε τις ξεκαρδιστικές μα και καυστικές εκθέσεις των μαθητών του από την τάξη του δημοτικού. 

 

Η παράσταση παρουσιάστηκε με επιτυχία για δύο χρονιές στο «Θέατρο του Νέου Κόσμου» σε σκηνοθεσία Βασίλη Μαυρογεωργίου και συνέχισε την πορεία της στην Θεσσαλονίκη στο θέατρο «Εγνατία» και στην Κύπρο. Φέτος με την ευγενική χορηγία του ΟΠΑΠ επισκέπτεται τα Γιάννενα στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Ιωαννιτών (Αίθουσα Βασίλειος Πυρσινέλλας) για 3 παραστάσεις: το Σάββατο 12 Φεβρουαρίου στις 21:00 και την Κυριακή 13 Φεβρουαρίου διπλή παράσταση στις 19:00 και 21:15, με γενική είσοδο 10 ευρώ.

 

Οι μαθητές από το φτωχό Αρζάνο κοντά στην Νάπολη, τα αντιμετωπίζουν όλα με αγνό χιούμορ την φτώχεια, το ότι πρέπει να εργάζονται ως μεγάλοι, την μαφία, το σχολείο που καταρρέει. Στις εκθέσεις τους σχολιάζουν τις οικογένειές τους, τους γύρω τους, την πατρίδα τους αλλά και άλλες χώρες, την Ιστορία, τα Θρησκευτικά, την επικαιρότητα…

 

Τα γραπτά τους γίνονται ένας ολοκάθαρος καθρέφτης για όλον τον κόσμο. Τίποτα δεν ξεφεύγει από την αντίληψη των μικρών μαθητών. Και ο αφελής και ξεκαρδιστικός τρόπος με τον οποίο περιγράφουν ό,τι συμβαίνει, είναι συχνά πιο εύγλωττος και πιο ξεκάθαρος από πολλών μεγάλων… 

 

Τα τρία βιβλία που εξέδωσε ο Μαρτσέλο Ντ’ Όρτα «Εγώ ελπίζω να τη βολέψω», «Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα αρραβωνιάστηκαν από κάτω» και «Ο Θεός μας έπλασε τζάμπα» έγιναν ανάρπαστα και μεταφράστηκαν σε πολλές χώρες, ενώ η Λίνα Βερτμίλερ γύρισε το 1992 την ταινία «Ciao Professore» βασισμένη στο πρώτο βιβλίο, «Εγώ ελπίζω να τη βολέψω».

 

Το σκηνικό της παράστασης: μια σχολική τάξη, αλλάζει συνεχώς σχήμα και μεταμορφώνεται για να δεχτεί την ιστορία της κάθε έκθεσης. Οι ηθοποιοί με απλά μέσα ( playmobil, φακούς, σχολικά αντικείμενα) αλλά κυρίως με την χρήση του σώματος, ταξιδεύουν μέσα από το βλέμμα των μικρών παιδιών και μιλάνε για την Οδύσσεια, τον Μωησή με το κιβώτιο, την προϊστορική εποχή, το ερείπιο σπίτι που μπάζει νερά, την Καμόρα, τον Μπερλουσκόνι, την Νάπολη, τον Μαραντόνα, την φτώχια που επικρατεί στον κόσμο και τονίζουν πως όλοι οι πλούσιοι θα πρέπει να πάνε στην κόλαση γιατί απλούστατα η καμήλα μπαίνει.

Αναρτήθηκε από epirusgate

Ούτε ανακοίνωση από τον Ολυμπιακό για τα φασιστοειδή που επιτέθηκαν στο Θέατρο Τέχνης

Ως φασιστοειδή βία χαρακτήρισε ο γενικός γραμματέας Αθήτισμού Πάνος Μπιτσαξής την επίθεση αγνώστων στο Θέατρο “Κάρολος Κούν” όπου ανέβαινε η παράσταση “Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ” το βράδυ της Παρασκευής, μιλώντας σε ραδιοφωνικό σταθμό της Θεσσαλονίκης. 

 

Όπως δήλωσε στον “Fm100” o ΓΓΑ , ο οποίος μάλιστα παρακολούθησε την συγκεκριμένη παράσταση από την στιγμή που υπάρξουν συλλήψεις δεν θα υπάρξει οίκτος , ενώ συμπλήρωσε ότι θα περίμενε μια ανακοίνωση καταδίκης από τον Ολυμπιακό.
ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΕΔΩ

ΜΑΡΙΑ ΜΥΛΩΝΑ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ: ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ

 Το Μουσείο Άλεξ Μυλωνά – Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης παρουσιάζει την έκθεση Μαρία Μυλωνά Κυριακίδη: Αυτοπροσωπογραφία. Η έκθεση διοργανώνεται από το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και την επιμελείται η ιστορικός τέχνης Έφη Στρούζα. Εγκαινιάζεται την Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου, στις 20:00 και θα διαρκέσει έως και τις 31 Μαρτίου 2011.

    Η Μαρία Μυλωνά – Κυριακίδη (1942 – 2010) γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου έζησε και εργάστηκε. Η ροπή της στις καλές τέχνες εκδηλώνεται από μικρή ηλικία. Η εξοικείωσή της με τη μοντέρνα τέχνη συντελείται, αρχικά, μέσα από το άμεσο οικογενειακό περιβάλλον και το έργο της μητέρας της, της γλύπτριας Άλεξ Μυλωνά. Σπούδασε ζωγραφική στην σχολή Βακαλό (1962-1965), με καθηγητή τον Π. Τέτση. Από το 1973, είχε διοργανώσει πάνω από 10 ατομικές εκθέσεις και είχε συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Η αισθητική διάπλαση της ιδίας, όμως, διευρύνεται από τα ερεθίσματα που της δίνουν ορισμένες από τις πρωταγωνιστικές μορφές της μοντέρνας τέχνης, από τον Picasso, τον Kandinsky και, κυρίως, από το έργο του Max Ernst.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ

"Το όνειρο του Χάιμε'' έως τις 13 Φεβρουαρίου.

 Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει έως τις 13 Φεβρουαρίου. στην Πειραματική Σκηνή της Μονής Λαζαριστών το έργο «Το όνειρο του Χάιμε», του πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα Πάνου Μπρατάκου, σε σκηνοθεσία Γιάννη Ρήγα. Ο Πάνος Μπρατάκος είναι ένας νέος συγγραφέας που παρουσιάζει την πρώτη ολοκληρωμένη θεατρική του δουλειά. Πρόκειται για ένα σκληρό παραμύθι ενηλικίωσης το οποίο επαναδιατυπώνει την ιστορία του Άμλετ στη σύγχρονη εποχή.

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Γιάννης Ρήγας
Σκηνικά: Πένη Ντάνη
Κοστούμια: Χρήστος Μπρούφας
Μουσική: Γιώργος Χριστιανάκης
Φωτισμοί: Γρηγόρης Καραντινάκης
Βοηθός σκηνοθέτη: Καρολίνα Mάγερ
Οργάνωση Παραγωγής: Ροδή Στεφανίδου

Διανομή (με αλφαβητική σειρά):
Δημήτρης Διακοσάββας (Φύλακας), Γιάννης Καραούλης (Χάιμε), Πάολα Μυλωνά (Μάριαν), Μιχάλης Σιώνας (Κατεργάρης), Βιργινία Ταμπαροπούλου (Πενέλοπε), Γιάννης Τσιακμάκης (Λαρς), Κωνσταντίνος Χατζησάββας (Κρίστιαν).

Στην παράσταση παίρνουν μέρος οι τριτοετείς σπουδαστές της Δραματικής Σχολής του ΚΘΒΕ: Τάσος Δημητρόπουλος, Καρολίνα Κάρτερ, Ματίνα Κουλουριώτη.

Παραστάσεις:
Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή
Τετάρτη & Κυριακή 19.00, Πέμπτη, Παρασκευή 21.00, Σάββατο 18.00 & 21.00

Τιμές εισιτηρίων:
Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή
Κανονικό 15 €
Ομαδικό, Φοιτητικό / Πολυτέκνων 10 €
Τετάρτη & Πέμπτη
Κανονικό 12 €
Φοιτητικό/Πολυτέκνων 10 €
Ομαδικό/ Κάτοχοι κάρτας ΥΠΠΟΤ, ΑΠΘ, ΠΑΜΑΚ, ΟΛΜΕ 10 €
Εκπτωτικό για ανέργους και μετανάστες 7 €

Πληροφορίες-Κρατήσεις:
Ώρες λειτουργίας ταμείων:
Βασιλικό Θέατρο: Τρίτη 9.30 π.μ. – 3.30 μ.μ.
Σάββατο 9.30 π.μ. – 1.30 μ.μ. και 5.30 μ.μ. – 9.30 μ.μ.
Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή και Κυριακή 9.30 π.μ. – 9.30 μ.μ.

Μονή Λαζαριστών: ημέρες και ώρες παραστάσεων
Τηλ. κρατήσεων: 2310 288000

«ΜΟΥΣΕΙΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ» ΣΤΗΝ ΓΕΝΕΥΗ

Με την παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου εγκαινιάστηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2011 το «Μουσείο Χριστιανικής Τέχνης» στο Ορθόδοξο Κέντρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Chambésy Γενεύης. 

O Προϊστάμενος του Κέντρου, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ελβετίας κ. Ιερεμίας, αναφέρθηκε στο ιστορικό της ιδρύσεώς του και στην σημαντική συνεισφορά σε αυτό του τέως Μητροπολίτη Ελβετίας κ.Δαμασκηνού κατά τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του. 

Στην ομιλία του ανέφερε ότι σκοπός του Μουσείου είναι να αποτελέσει διεθνές κέντρο προβολής της εκκλησιαστικής αλλά και κάθε άλλης μορφής τέχνης που συνδέεται με την παράδοση και τον πολιτισμό της Ορθοδοξίας, συμπληρώνοντας τον ρόλο του Ορθόδοξου Κέντρου. 

Το Μουσείο, το οποίο ανεγέρθηκε με δωρεά της Οικογένειας Λάτση εις μνήμην του Ιωάννη Σ. Λάτση, -με αρχιτεκτονική μελέτη και επίβλεψη από τον κ.Άρη Σερμπέτη- εγκαινιάζεται με δύο παράλληλες εκθέσεις που με διαφορετική προσέγγιση και οπτική αναδεικνύουν το οικουμενικό πνεύμα της Ορθοδοξίας, το οποίο διαχρονικά πρεσβεύει και υπηρετεί το Κέντρο από την ίδρυσή του το 1966.

Όπως  τόνισε στην ομιλία του ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης:

 

Η έκθεση «Κειμήλια του Παρελθόντος: Θησαυροί της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και η Ανταλλαγή Πληθυσμών. Από τις Συλλογές του Μουσείου Μπενάκη» που θα φιλοξενείται στο Μουσείο μέχρι τις 24 Ιουλίου 2011 διοργανώθηκε από το Μουσείο Μπενάκη με την αποκλειστική χρηματοδότηση του Κοινωφελούς Ιδρύματος Ιωάννη Σ. Λάτση. Απαρτίζεται από 90 εκκλησιαστικούς θησαυρούς που χρονολογούνται από τον 16^ο έως και τον 19^ο αιώνα, κυρίως έργα αργυροχοΐας, κεντήματα και εικόνες που έφεραν στην Ελλάδα οι ελληνορθόδοξοι πληθυσμοί της Μικράς Ασίας και Ανατολικής Θράκης.  

Το Μουσείο  Μπενάκη είναι ένα εκ των ελληνικών ιδρυμάτων που διαφύλαξαν όσα πολύτιμα κειμήλια κατόρθωσαν να περισώσουν οι Έλληνες πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής, μετά την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών του 1923. 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ

«Η σημαντικότητα της Μάχης του Μαραθώνα και ο Δυτικός Πολιτισμός»

Image via Wikipedia

Tο Ίδρυμα Πολιτισμού και Εκπαίδευσης «Ανδρέας Λεντάκης» διοργανώνει  εκδήλωση με θέμα: «Η σημαντικότητα της Μάχης του Μαραθώνα και ο Δυτικός Πολιτισμός»  την Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011 και ώρα 18.30 μ.μ.

Ομιλητές θα είναι οι :Μανούσος Καμπούρης, Βιολόγος, Δρ. Ιατρικής, Αντώνης Αντωνάκος, Φιλόλογος, Ιστορικός και Συγγραφέας και Γεώργιος Γαλατσάνος, Λογιστής, ιστορικός Συγγραφέας

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Ίδρυμα Πολιτισμού και Εκπαίδευσης «Ανδρέας Λεντάκης» Αγίων Ασωμάτων 47, Κεραμεικός.

«O κύριος Πούντιλα και ο δούλος του ο Μάττι»

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει την παράσταση «Ο κύριος Πούντιλα και ο δούλος του ο Μάττι» του Μπέρτολτ Μπρεχτ, σε σκηνοθεσία- ερμηνεία Κώστα Καζάκου.

Ο Μπρεχτ πάνω στα πρότυπα των επεισοδίων και των παλιών λαϊκών επών, στήνει μέσα σε μια ατμόσφαιρα ποιητικού λαϊκού πανηγυριού, μια κωμωδία γεμάτη μουσική και χρώματα, προβάλλοντας τις ταξικές σχέσεις και διαφορές μιας κοινωνίας που ζει μέσα στο γαλήνιο τοπίο της Φινλανδικής εξοχής.

 

ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

Βασισμένο στις αφηγήσεις μιας Φινλανδής ποιήτριας, της Έλλα Βουολιγιόκι, ο Μπρεχτ, μας ταξιδεύει στα όμορφα δάση του Βορρά για να μας μιλήσει για την ιστορία του γαιοκτήμονα Γιόχαν Πούντιλα, ενός «θηρίου προϊστορικού», που χρησιμοποιώντας την πονηριά και το μεθύσι του, κινείται με άνεση ανάμεσα στην αθωότητα και την ωμή χυδαιότητα. Ο Αφέντης Πούντιλα εξουσιάζει ανθρώπους, σχέσεις και καταστάσεις, αποκαλύπτοντας το μεγάλο χάσμα που χωρίζει την ιδιοκτησία από την εργατική τάξη. Αποφασισμένος να διατηρήσει τη δύναμη του, αλλά και να διαχειριστεί τη μοναξιά της ψυχής του, έρχεται αντιμέτωπος με την ανθρωπιά και την αξιοπρέπεια των ανθρώπων που δουλεύουν για αυτόν, προσπαθώντας να εξασφαλίσουν την επιβίωση τους. Ο σωφέρ του ο Μάττι, ένας απόλυτα ελεγχόμενος χαρακτήρας είναι, θα έλεγε κανείς, ο ιδανικός υπηρέτης, πιστός και ειλικρινής, που όμως με τη τελική του αναχώρηση, δείχνει το δρόμο για την απελευθέρωση και την επανάσταση. Δίπλα σε αυτόν, εργάτες, υπηρέτριες, γυναίκες του μεροκάματου και της φτώχειας, προσπαθούν να κατανοήσουν άλλοτε με χιούμορ και άλλοτε με πίκρα τα όρια της ανθρώπινης αντοχής και της θηριώδους εκμετάλλευσης. Ακόμα και η ίδια η κόρη του Πούντιλα, προικισμένη από όλα τα επηρμένα χαρακτηριστικά της αστικής τάξης, προσπαθεί να εναντιωθεί στην ηγεμονία του πατέρα της, κάνοντας τη δική της μικρή επανάσταση μέσα από τον παράφορο ενθουσιασμό της νεότητάς της. Οι καλές προθέσεις της όμως δεν καταφέρνουν να ξεπεράσουν το ταξικό της σύνορο. Ιστορίες βασισμένες στα λαϊκά αναγνώσματα ενός λαού, που μέσα από το χιούμορ, τη συγκίνηση, τη σκληρότητα και τον λυρισμό, αναδεικνύουν την καθολικότητά και τη διαχρονικότητά τους…

 

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

 

Εμείς οι Κοινωνικοί Εταίροι

Δεν πρέπει ν' αντιδικούμε αδελφέ!

Δε σ' αρέσει στο κρεβάτι,

Κόπιασε στον καναπέ.

Ο Κύριος Μπέρτολτ Μπρεχτ, αυτός ο μεγάλος διαλεκτικός του θεάτρου, ο ποιητής και φιλόσοφος, που μας ήρθε από τα Μαύρα Δάση, για να μας ταξιδέψει μέσα στους λαβύρινθους της καθημερινότητας και με τη φωτεινή του ματιά, να μας αποκαλύψει όλες τις μικρές και μεγάλες αλήθειες, που βρίσκονται παντού κρυμμένες γύρω μας, και που εμείς, πνιγμένοι σε μια κουταλιά νερό, δεν μπορούμε να τις δούμε.
Με το ένα του χέρι σκορπάει απλόχερα το γέλιο και ξορκίζει τις αρρώστιες των “φτωχών και των ταπεινών”, την άγνοια, την αδιαφορία, τον ατομικισμό, τη συνήθεια, την υποταγή και με το άλλο χέρι κρατάει κοφτερό τσεκούρι και αποκεφαλίζει χωρίς έλεος το ανθρωποφάγο θεριό της πλουτοκρατίας.
Νομίζεις ότι ακούς τον παλιό εκείνο Διδάσκαλο, που έλεγε στη φτωχολογιά ότι είναι πιο εύκολο να περάσει η κάμηλος από την τρύπα της βελόνας, παρά ο πλούσιος από την πόρτα του παραδείσου.
Μαζευτήκαμε λοιπόν πενήντα τόσοι νοματαίοι και αγωνιζόμαστε μέρες και νύχτες, σε πολύ σκληρές συνθήκες, προσπαθώντας να γαληνέψουμε στη σκηνή το σωτήριο λόγο του Μπρεχτ.
Θέλουμε να δείξουμε και εμείς ότι γνοιαζόμαστε και δεν αδιαφορούμε.

Κώστας Καζάκος

ΟI ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μετάφραση: Οδυσσέας Νικάκης

Σκηνοθεσία: Κώστας Καζάκος

Μουσική: Διονύσης Τσακνής

Σκηνικά-κοστούμια Κώστας Παππάς

Κίνηση: Αναστασία Θεοφανίδου

Φωτισμοί: Στέλιος Τζολόπουλος

Μουσική διδασκαλία: Νίκος Βουδούρης

Βοηθός σκηνοθέτη: Λεωνίδας Παπαδόπουλος

Βοηθός σκηνογράφου: Κλεοπάτρα Αλαγιαλόγλου

Οργάνωση παραγωγής: Χριστίνα Ζαχαροπούλου

 

Στον ρόλο του κυρίου Πούντιλα ο Κώστας Καζάκος.

 

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά)

Κατερίνα Γιαμαλή (Άννα, γυναίκα του πάστορα), Θόδωρος Γράμψας (Μάττι Αλτόνεν, υπηρέτης του Πούντιλα), Βερόνικα Δαβάκη (Φίνα, υπηρέτρια του Πούντιλα), Ελένη Δαφνή (Σερβιτόρα), Αναστασία Κατσιναβάκη (Σάντρα, τηλεφωνήτρια), Γιώργος Καύκας (Δικηγόρος), Δημήτρης Κολοβός (Πάστορας), Δήμητρα Λαρεντζάκη (Λίζου Ζάκκαρα, γελαδάρισσα), Ελίνα Μάλαμα (Μάντα, υπάλληλος του φαρμακείου), Δάκης Μαυρουδής (‘Ενας κοκκινοτρίχης εργάτης), Ροζαλία Μιχαλοπούλου (Εύα, κόρη του Πούντιλα), Νίκος Μόσχοβος (Έινο Σίλακα, διπλωματικός ακόλουθος), Αλέξανδρος Μούκανος (Αρχιδικαστής), Ευγενία Πανταζόγλου (Λάινα, μαγείρισσα), Λεωνίδας Παπαδόπουλος (Κτηνίατρος- Ένας Σερβιτόρος), Στέλλα Ράπτη (Έμμα Τακινάινεν, λαθρεμπόρισσα), Ελευθερία Τέτουλα (Έλλα, κόρη του Σούρκκαλα), Νίκος Τουρνάκης (Χοντρός Γαιοκτήμονας- Ένας Ξυλοκόπος), Γιάννης Τσάτσαρης (Σούρκκαλα, ο κόκκινος), Ευάγγελος Χαλκιαδάκης (Ένας εξαθλιωμένος εργάτης).

 

Παίζουν επί σκηνής οι μουσικοί: Δημήτρης Κούστας (ακορντεόν, μαέστρος ορχήστρας), Παναγιώτης Μανουηλίδης (κιθάρα), Ευγενία Πανταζόγλου (κλαρινέτο), Ευγένιος Λάσκαρης (φαγκότο).

 

Συμμετέχουν οι: Κωνσταντίνος Καλουδιώτης, Γιάννης Μαργαρίτης, Θωμάς Σιδέρης, Γιάννης Σοφολόγης, Αλκιβιάδης Σπυρόπουλος (εργάτες)

 

Παραστάσεις
ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ:
Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή
Τετάρτη & Κυριακή 19.00, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο 21.00

 

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:

Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή

Κανονικό (Πλατεία-Θεωρεία) 20€

Κανονικό (Εξώστης) 15€

Φοιτητικό/Πολυτέκνων (Πλατεία- Θεωρεία)12€

Φοιτητικό/Πολυτέκνων (Εξώστης) 10€

Ομαδικό/ Κάτοχοι κάρτας ΥΠΠΟΤ, ΑΠΘ, ΠΑΜΑΚ, ΟΛΜΕ (Πλατεία- Θεωρεία)15€

Ομαδικό/ Κάτοχοι κάρτας ΥΠΠΟΤ, ΑΠΘ, ΠΑΜΑΚ, ΟΛΜΕ (Εξώστης)12€

Τετάρτη & Πέμπτη

Γενική είσοδος 12 €

Φοιτητικό/Πολυτέκνων 10 €

Ομαδικό/ Κάτοχοι κάρτας ΥΠΠΟΤ, ΑΠΘ, ΠΑΜΑΚ, ΟΛΜΕ 10 €

Εκπτωτικό για ανέργους και μετανάστες 7 €

Πληροφορίες-Κρατήσεις: Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, Βασιλικό Θέατρο

Ώρες λειτουργίας ταμείων
Τρίτη 9.30 π.μ.-5.30 μ.μ. και Τετάρτη με Κυριακή: 9.30 π.μ.-9.30 μ.μ.

Τηλ. κρατήσεων: 2310 288000 & 223785

«Ο Χιονάνθρωπος και το κορίτσι» του Ευγένιου Τριβιζά

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει φέτος στην Παιδική Σκηνή το έργο «Ο Χιονάνθρωπος και το κορίτσι», του Ευγένιου Τριβιζά, σε σκηνοθεσία Γιάννη Παρασκευόπουλου.

Πρόκειται για μια ονειρική περιπέτεια που αποτελεί ένα συναρπαστικό οδοιπορικό, μια μαγευτική ιστορία για τη δύναμη της φιλίας και της αγάπης.

Η υπόθεση του έργου

Ένα χειμωνιάτικο πρωινό ένα κορίτσι, η Μαριάννα, φτιάχνει έναν χιονάνθρωπο και του ζητάει να μη λιώσει ποτέ, να ζήσει για πάντα. Για να τηρήσει την υπόσχεσή του, ο χιονάνθρωπος ξεκινάει για ένα μακρινό και επικίνδυνο ταξίδι προς τον Βόρειο Πόλο. Αψηφώντας τον Χρυσό Εχθρό που τον πυρπολεί με φλογισμένα βέλη, τους Λασπανθρώπους που τον καταδιώκουν για να τον λασποβολήσουν, και χίλιους δυο κινδύνους και εμπόδια ακόμα, είναι αποφασισμένος να μείνει πιστός στο στόχο του να μη λιώσει, να μη χάσει το δαχτυλίδι που του χάρισε η Μαριάννα, να φτάσει αμόλυντος στα παντοτινά, παραμυθένια χιόνια.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΔΩ

"Ddesign-τα αντικείμενα που επιθυμούμε"

Η έκθεση "Ddesign-τα αντικείμενα που επιθυμούμε" παρουσιάζει προτάσεις αντικειμένων καθημερινής χρήσης χώρων κατοικίας (καθίσματα, φωτιστικά, συσκευές ήχου και εικόνας, κινητά αντικείμενα, διαχωριστικά, αντικείμενα φαγητού, παγοθήκες αλλά και προσωπικά αντικείμενα, όπως γυαλιά ηλίου και ενδύματα) και προτάσεις αντικειμένων αστικού χώρου (στάσεις αστικών συγκοινωνιών, φωτιστικά οδών, κάδους απορριμμάτων, παγκάκια υπαίθριων χώρων και τηλεφωνικός θάλαμος).

Οι προτάσεις αυτές είναι φοιτητικές εργασίες και διπλωματικές εργασίες, σχεδιασμένες από φοιτητές και φοιτήτριες του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Κοινό χαρακτηριστικό των έργων αυτών είναι ότι προτείνουν μία «νέα» εικόνα των γνωστών αντικειμένων με τα οποία ζούμε καθημερινά. Η «νέα» αυτή εικόνα τους έχει αρκετές φορές, μία πρωτοτυπία διεθνή· το γεγονός της πρωτοτυπίας αυτής αντανακλά την δημιουργικότητα των φοιτητών της αρχιτεκτονικής.

Στο πρόγραμμα σπουδών του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του Α.Π.Θ., περιλαμβάνεται, δεκαετίες τώρα, η διδασκαλία της βιομηχανικής αισθητικής με θεωρητικά και εργαστηριακά μαθήματα, μοναδικό γεγονός ανάμεσα σε όλες τις αρχιτεκτονικές σχολές στην Ελλάδα.

Το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης σε συνεργασία με το Τμήμα Αρχιτεκτόνων παρουσιάζει την έκθεση «D design – τα αντικείμενα που επιθυμούμε» από το Σάββατο 5 Φεβρουαρίου έως την Κυριακή 6 Μαρτίου 2011.

Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Εγνατία 154 (ΔΕΘ-Helexpo) 546 36 Θεσσαλονίκη

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη-Πέμπτη-Σάββατο, 10.00-18.00
Τετάρτη, 10.00-22.00, Παρασκευή, 10.00-19.00
Κυριακή, 11.00-15.00, Δευτέρα κλειστά

Πληροφορίες: Τ. 2310 240 002, Φ. 2310 281 567
Email: mmcart1@mmca.org.gr    www.mmca.org.gr     www.mmcart.blogspot.com

Θυμίζουμε ...

Στον 1ο όροφο του ΜΜΣΤ, λειτουργεί η έκθεση Elements II των Madeleine Dietz & Annette Sauermann.  Διάρκεια έκθεσης: έως 27 Μαρτίου 2011

Εβαλαν φωτιά στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κούν

Επίθεση με εμπρηστική ύλη πραγματοποιήθηκε πριν από λίγο από ομάδα 40 ατόμων στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν.

Οι δράστες εμφανίσθηκαν έξω από το θέατρο και ενώ ο κόσμος είχε αρχίσει να συγκεντρώνεται για να παρακολουθήσει την παράσταση.

Οι δράστες κατέβασαν τη μαρκίζα, μπήκαν στο θέατρο, όπου προξένησαν εκτεταμένες ζημίες και έφυγαν προς το σταθμό μετρό «Ακρόπολης».
Το θέατρο ανέβαζε την παράσταση «Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ, μια ιστορία του Σταθμού Λαρίσης». Αυτόπτες μάρτυρες αναφέρουν ότι κατά πάσα πιθανότητα πρόκειται για φιλάθλους του Ολυμπιακού, ενώ κάποιοι αναφέρουν ότι οι δράστες έλεγαν και συνθήματα υπέρ του Ολυμπιακού.

Το θεατρικό έργο αναφέρεται στην κάθοδο 2.500 οπαδών του ΠΑΟΚ σιδηροδρομικώς στην Αθήνα για τον αγώνα της ομάδας τους με τον Ολυμπιακό, όπου συμμετείχαν και δύο νεαρές γυναίκες οπαδοί. Εκείνες όμως είχαν σκοπό να συναντήσουν στον Σταθμό Λαρίσης ένα διάσημο Έλληνα ποπ τραγουδιστή από τον οποίο η μικρότερη έχει ζητήσει -με επιστολή της - ραντεβού. Εν συνεχεία βέβαια διαδραματίζονται τα γνωστά που είχαν συμβεί την περίοδο 1998-99, μετά την επεισοδιακή νίκη του Ολυμπιακού με 2-1.

 Π. Γερουλάνος: Ανεπίτρεπτη η βία στα θέατρα

 Ανεπίτρεπτη η βία στα θέατρα. Δεν θα περάσουν αυτές οι συμπεριφορές, δήλωσε ο υπουργός Πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος, αναφερόμενος στην επίθεση που δέχθηκε την Παρασκευή το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν, στην οδό Φρυνίχου στην Πλάκα πριν από την πρεμιέρα της θεατρικής παράστασης με τον τίτλο «Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ».
Το υπουργείο Πολιτισμού θα αναλάβει την οικονομική κάλυψη όλων των ζημιών στο θέατρο.
Περίπου 25 άγνωστοι εισέβαλαν στο θέατρο και με μολότοφ, καπνογόνα, σιδερολοστούς και άλλα όργανα έκαψαν και κατέστρεψαν σε μεγάλο ποσοστό την θεατρική σκηνή.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ: ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

Σε ανακοίνωση της Δημοκρατικής Αριστεράς για την επίθεση χούλιγκανς στο Θέατρο Τέχνης αναφέρονται τα εξής:

"Η Δημοκρατική Αριστερά εκφράζει τον αποτροπιασμό της για τα φαινόμενα βίας που παίρνουν χαρακτήρα επιδημίας και περιλαμβάνουν όλο το φάσμα της ελληνικής κοινωνίας. Τελευταίο κρούσμα η οργανωμένη επίθεση από χούλιγκανς ποδοσφαιρικής ομάδας στο θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν»!

Κοινός παρανομαστής όλων αυτών των φαινομένων είναι η αδυναμία ανοχής απέναντι στη διαφορετική άποψη. Η ελληνική κοινωνία και τα συντεταγμένα όργανα της πολιτείας δεν μπορεί να παρακολουθούν με απάθεια την παράλογη διόγκωση της βίας. Φτάνει πια! "

ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΗΜΟΥ "ΚΑΡΕΤΑ-ΚΑΡΕΤΑ"

Είναι λίγες φορές που το ταλέντο, συναντά την πραγματική ομορφιά!

Είναι λίγες φορές που καταξιωμένοι δημιουργοί, εμπιστεύονται μεγάλα τραγούδια σε μια νέα τραγουδίστρια!

Είναι λίγες φορές που ένας μεγάλος συνθέτης, όπως ο Μιχάλης Νικολούδης, ενορχηστρώνει με μοναδικό τρόπο, μια παραγωγή που η μελωδικότητα συναντά την πρόζα και το λαϊκό τραγούδι.

  Η Γεωργία Δήμου μας συστήνετε με τις καλύτερες προϋποθέσεις και με ερμηνείες που μας παραπέμπουν στις καλές εποχές του Ελληνικού τραγουδιού. 

  Συνοδοιπόροι της (αλφαβητικά ) οι: Κώστας Αναδιώτης, Πόλυ Βόγλη, Θοδωρής Γκόνης, Τασούλα Θωμαΐδου, Ανδρέας Λάμπρου, Μιχάλης Νικολούδης, Γιώργος Παυριανός, Πάνος Παπαγιαννόπουλος, Βίκτωρ Πολυδώρου, και Νίκος Τζίμας.

  Ακούστε αυτό cd… και θα το αγαπήσετε… γιατί υπάρχει ακόμη καλό τραγούδι!

Υ.Γ. Η Γεωργία Δήμου φέτος εμφανίζετε μαζί με τον Γιάννη Πλούταρχο έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο και γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία.

AMO- AMOR με την Αλίκη Καγιαλόγλου

    Με  τον γενικό τίτλο AMO- AMOR (αγαπώ- έρωτας) ξεκίνησαν στον Πάνω Χώρο του Θεάτρου ΠΟΡΕΙΑ, οι μουσικοποιητικές παραστάσεις της Αλίκης Καγιαλόγλου.

    Με  ένα ευρύ φάσμα εναλλασσόμενου ρεπερτορίου- διηγήματα του Παπαδιαμάντη, ποιήματα του Pessoa, του Ελύτη ή του Αναγνωστάκη, tangos, ισπανικά, fados και βεβαίως- βεβαίως τραγούδια των Μάνου Χατζιδάκι και Μίκη Θεοδωράκη (αλλά και άλλων συνθετών) και με την συμπαράσταση σπουδαίων μουσικών, κάθε Δευτέρα & Τρίτη η ερμηνεύτρια θα τραγουδάει, θα αφηγείται, θα «παίζει». 

    Θα  συμπράξουν οι μουσικοί: (ανάλογα με το θέμα) Μανιταράς Νίκος, Μόρτζος  Φρίξος, Σουρβίνος Μιχάλης, Χριστοφίδης Δημήτρης και ο συνθέτης Πλατύραχος Νίκος 
 

    Επιλογή κειμένων, τραγουδιών, αφήγηση, τραγούδι: Αλίκη Καγιαλόγλου

    Παραγωγή: «ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ»- Α.Κ.

                        http://www.alikikayaloglou.com/

 

    ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ:
 

    «Το Ισπανικό μου σύνδρομο» &

    «Ένα  ταξίδι στο RIO DE LA PLATA»

    κλασική κιθάρα: Μιχάλης Σουρβίνος 

  1 Φεβρουαρίου,  7 & 8 Φεβρουαρίου  

    Μέσα  από την Ισπανία του 16^ου αιώνα αλλά και τη σύγχρονη του J. M. Serrat και του A. Prada, τα σεφαραδίτικα της Θεσσαλονίκης, τα tangos του Piazzolla και του Gardel, την ποίηση του A. Machado, του M. Hernandez, του F.G. Lorca, του H. Ferrer, της G. Mistral & της V. Parra, η Αλίκη Καγιαλόγλου θα τραγουδήσει, θα αφηγηθεί, «θα παίξει». 

    «Η Αλίκη Καγιαλόγλου διαβάζει και τραγουδά Παπαδιαμάντη»

    σε  μουσική Άλκη Μπαλτά

    πιάνο: Φρίξος Μόρτζος 

    14 & 15 Φεβρουαρίου 

    21 & 22 Φεβρουαρίου 

    Ένας  μουσικοθεατρικός μονόλογος που  βασίζεται σε 5 διηγήματα του συγγραφέα  και σε μελοποιημένους στίχους του, που μας οδηγεί σε μια διαφορετική  προσέγγιση του κόσμου του Παπαδιαμάντη.

    Το  έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά με τη μορφή κοντσέρτου, υπό την διεύθυνση του συνθέτη, στον ιερό χώρο της Αποκάλυψης στην Πάτμο το 2002 και έχει κυκλοφορήσει σε ψηφιακό δίσκο σε παραγωγή της Αλίκης Καγιαλόγλου από την εταιρία της «ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ».

 

    «Η Αλίκη Καγιαλόγλου τραγουδά Fados και διαβάζει τη Θαλασσινή Ωδή, του Fernando Pessoa»

Κλασική & πορτογαλική κιθάρα: Μιχάλης Σουρβίνος

Κλασική κιθάρα: Δημήτρης Χριστοφίδης 

28 Φεβρουαρίου, 1 & 8 Μαρτίου 

    Πρόκειται για μια παράσταση Μουσικής και Λόγου, στην οποία η Αλίκη Καγιαλόγλου τραγουδά τα αγαπημένα της Fados και διαβάζει τη «Θαλασσινή Ωδή» του Fernando Pessoa, αυτή τη μεγαλειώδη ποιητική σύνθεση του πορτογάλου συγγραφέα, πάνω στο μύθο της ελεύθερης περιπέτειας του ανθρώπινου πνεύματος, υπογεγραμμένη από το alter ego του, Alvaro De Campos, σε μετάφραση Μαρίας Παπαδήμα. 

    Επιλογή τραγουδιών, σύνθεση κειμένων, αφήγηση, τραγούδι, παραγωγή: Αλίκη Καγιαλόγλου

    (κυκλοφορεί  και σε CD από την εταιρία της ΑΚ, «ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ».)
 

    «As time goes by» ή πάθος για τον κινηματογράφο

    Τραγούδια από τον Διεθνή & τον Ελληνικό Κινηματογράφο

    πιάνο: ο συνθέτης Νίκος Πλατύραχος 

    14 & 15 Μαρτίου

    21 & 22 Μαρτίου 

    Περίφημα  τραγούδια (σε μουσική του Alex North, του Nino Rota, του Μάνου Χατζιδάκι, του Σταύρου Ξαρχάκου, του Μίκη Θεοδωράκη, του D. Raksin, του Ν. Πλατύραχου κ.α. από περίφημες ταινίες (Johnny Guitar, Laura, η Αλίκη στο Ναυτικό, ο Ρόκκο και τ΄ αδέρφια του, Gilda, Λόλα κ.α.)
 

    Ο Νικηφόρος Βρεττάκος, ο Γιάννης Ρίτσος, ο Νίκος Γκάτσος και ο Μανώλης Αναγνωστάκης

    Πιάνο: Φρίξος Μόρτζος

    Κιθάρα: Νίκος Μανιταράς 

    28 & 29 Μαρτίου

    4 & 5 Απριλίου 

... Μπαίνω στο χώρο του τραγουδιού  από την πόρτα... της ποίησης.  Ο νικηφόρος Βρεττάκος και  ο Γιάννης Ρίτσος με καλούν  και τραγουδώ στις εκδηλώσεις  τις αφιερωμένες στο έργο τους. «Το όνομά σου Αλληλούια πάνω στο Έβερεστ» και «Επιτάφιος» είναι τα πρώτα ποιήματα που τραγουδώ. Αργότερα ήρθαν οι «Αντικατοπτρισμοί» και οι «Μπαλάντες»... Ευτυχώς, τους γνώρισα και από κοντά...

 

    Η Αλίκη Καγιαλόγλου  διαβάζει και τραγουδά Παπαδιαμάντη

    σε  μουσική Άκη Μπαλτά 

    11& 12 Απριλίου 

    Ένας  μουσικοθεατρικός μονόλογος που  βασίζεται σε 5 διηγήματα του συγγραφέα  και σε μελοποιημένους στίχους του, που μας οδηγεί σε μια διαφορετική  προσέγγιση του κόσμου του Παπαδιαμάντη.

    Το  έργο παρουσιάστηκε για πρώτη  φορά με τη μορφή κοντσέρτου, υπό την διεύθυνση του συνθέτη, στον ιερό χώρο της Αποκάλυψης στην Πάτμο το 2002 και έχει κυκλοφορήσει σε ψηφιακό δίσκο σε παραγωγή της Αλίκης Καγιαλόγλου από την εταιρία της «ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ».

 

ΔΕΥΤΕΡΑ & ΤΡΙΤΗ, ώρα έναρξης: 10.00 μ.μ. ακριβώς

ΩΡΑ ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗΣ: 9.30 μ.μ.

ΓΕΝΙΚΗ  ΕΙΣΟΔΟΣ: 15€